Sabi haalt $50 miljoen op voor een pet die gedachten leest

TL;DR

• Wat: Startup Sabi haalt $50 miljoen op voor een draagbare pet met EEG-sensoren die innerlijke spraak omzet naar tekst — zonder operatie.
• Waarom relevant: Als niet-invasieve brain-computer interfaces consumentenproducten worden, verandert dat hoe we met computers en AI omgaan — inclusief op de werkvloer.
• Wat je ermee kunt: Volg de ontwikkeling, maar wacht met investeren in dit soort hardware tot er onafhankelijke validatie is van de claims.

Een startup uit Palo Alto genaamd Sabi maakte vandaag bekend dat het $50 miljoen heeft opgehaald om een pet te bouwen die je gedachten kan lezen. Ik viel over dit bericht omdat het de eerste keer is dat ik een brain-computer interface zie die eruitziet als iets dat je gewoon op straat zou dragen — geen laboratoriumhelm, maar een baseballcap. Dat maakt het voor mij als ondernemer ineens een stuk concreter dan de meeste neurotechnologie die ik voorbij zie komen.

Wat Sabi precies bouwt

Sabi maakt een pet — de Sabi Cap — die vol zit met naar verluidt 70.000 tot 100.000 EEG-sensoren. EEG staat voor elektro-encefalografie: het meten van elektrische activiteit van je hersenen via je schedel. Normaal gesproken heb je daar gel en elektroden op je hoofdhuid voor nodig. Sabi claimt dat hun sensoren dat niet nodig hebben.

Het bedrijf ontwerpt eigen chips en sensoren, en laat de kernchip fabriceren door TSMC — dezelfde chipfabrikant die processors maakt voor Apple en Nvidia. Volgens Sabi kan deze chip hersensignalen opvangen zonder de hoofdhuid aan te raken. Dat zou een behoorlijke technische prestatie zijn, want EEG-signalen zijn van nature zwak en worden makkelijk verstoord door spierbeweging en elektrische ruis.

Het doel is om zogeheten innerlijke spraak om te zetten in tekst. Dat zijn woorden die je bewust in je hoofd vormt zonder ze uit te spreken. Sabi mikt op zo'n 30 woorden per minuut in de eerste versie. Ter vergelijking: de gemiddelde persoon typt op een telefoon rond de 40 woorden per minuut. Het is dus niet sneller dan typen, maar het is handen-vrij — en dat is het punt.

De technologie erachter

Naast de hardware bouwt Sabi aan wat het een "Brain Foundation Model" noemt. Dat is een AI-model, vergelijkbaar met hoe een taalmodel als ChatGPT werkt, maar dan getraind op hersendata in plaats van tekst van het internet. Volgens het bedrijf is dit model getraind op ongeveer 100.000 uur aan hersenactiviteit, verzameld bij zo'n 100 vrijwilligers.

Wat mij hier opvalt: Sabi zegt dat het model werkt zonder dat een nieuwe gebruiker het eerst lang moet kalibreren. Bij traditionele EEG-systemen moet je vaak per sessie opnieuw instellen. Als dat klopt, zou dat een groot verschil maken voor dagelijks gebruik. Maar — en dat is een belangrijke kanttekening — er is op dit moment geen onafhankelijke, peer-reviewed publicatie die deze claims bevestigt. De cijfers komen uitsluitend van Sabi zelf en uit persberichten.

CEO Rahul Chhabra zegt dat hersendata end-to-end versleuteld worden voordat ze de pet verlaten, en dat onderzoekers van Stanford de beveiliging auditen. Ik heb in de beschikbare bronnen geen onafhankelijke bevestiging van die audit gevonden. Het is dus een belofte, geen bewezen feit.

Wie er investeert en waarom dat interessant is

De ronde van $50 miljoen wordt geleid door Khosla Ventures, het fonds van Vinod Khosla. Andere investeerders zijn Accel, Initialized Capital, DST Global, Collaborative Fund en Kevin Weil — voormalig Chief Product Officer bij OpenAI.

Ik vind het interessant dat Kevin Weil hier aan tafel zit. Iemand die bij OpenAI aan het product werkte, investeert nu in een manier om AI aan te sturen met je gedachten in plaats van met een toetsenbord. Dat zegt iets over waar sommige technologie-insiders de volgende interface verwachten.

Vinod Khosla's argument, volgens persverslagen, is dat een draagbaar apparaat de enige manier is waarop een miljard mensen ooit een brain-computer interface zullen gebruiken. Dat is een gedurfde stelling, maar de logica is helder: een pet opzetten heeft een lagere drempel dan een operatie.

Wat dit voor ondernemers betekent — en wat niet

Laat ik eerlijk zijn: dit is geen product dat je morgen in je bedrijf kunt inzetten. Er is geen prijs bekend, geen verzenddatum, en het prototype wordt pas op CES 2027 getoond. We zitten dus nog in de beloftenfase.

Maar stel dat zoiets over een paar jaar wél werkt. Kun je je voorstellen wat het betekent als medewerkers taken aan een AI-assistent kunnen geven door er alleen aan te denken? Of als klanten in een winkel een product kunnen opzoeken zonder hun telefoon te pakken?

Er zitten ook serieuze vragen aan. Privacy is de meest voor de hand liggende. Hersendata zijn zo persoonlijk als het maar kan. In Nederland en de EU hebben we de AVG, maar die is geschreven voor persoonsgegevens zoals namen en e-mailadressen — niet voor neurale activiteit. Het is mij niet duidelijk hoe de Autoriteit Persoonsgegevens hiermee om zou gaan.

En dan is er de werkplekvraag. Volgens marktonderzoek worden EEG-headsets nu al gepositioneerd voor "cognitieve monitoring op de werkplek." Wat mij betreft is dat een onderwerp dat je als ondernemer goed moet doordenken voordat je het overweegt. Het monitoren van hersenactiviteit van personeel raakt aan ethiek en arbeidsrecht op een manier die we in Nederland nog niet goed hebben uitgewerkt.

Interessant: Nederland heeft met ANT Neuro — een spin-off van de Universiteit Twente uit 1997 — zelf ervaring met EEG-technologie, al dan niet in een medische en onderzoekscontext. De kennis is er dus, maar de consumententoepassing is nieuw terrein.

De nuance die erbij hoort

Ik wil benadrukken dat niet-invasieve brain-computer interfaces nog in een vroeg stadium zitten. Meerdere marktanalyses bevestigen dat invasieve technologie — denk aan de hersenimplantaten van Neuralink — voorlopig nauwkeuriger is. De uitdaging voor Sabi is om met een apparaat dat je schedel niet aanraakt, signalen op te vangen die betrouwbaar genoeg zijn voor dagelijks gebruik.

Digital Trends schreef eerder dit jaar dat het ontwerp er goed uitziet, maar dat de reviewer "nog niet helemaal comfortabel" was. Dat vat voor mij de stand van zaken samen: het idee is fascinerend, het ontwerp is slim, maar het bewijs ontbreekt nog.

Voor mij is dit vooral een signaal dat de interface tussen mens en computer in beweging is. Of Sabi degene wordt die dat waarmaakt, weet ik niet. Maar het feit dat serieuze investeerders $50 miljoen inzetten op een pet die gedachten leest, zegt mij dat deze categorie aandacht verdient — met gezonde scepsis erbij.