Meta lanceert Muse voor Mac: een AI-agent die je bestanden en apps bedient

TL;DR

• Wat: Meta heeft Muse uitgebracht voor Mac — een AI-agent die lokale bestanden, e-mail, agenda en berichten kan openen en namens jou taken uitvoert.
• Waarom relevant: Dit is een van de eerste grote techbedrijven die een AI-agent aanbiedt die zelfstandig op je computer werkt, niet alleen antwoorden geeft.
• Wat je ermee kunt: Bedenk welke terugkerende taken op je computer je zou willen uitbesteden — en welke data je daarvoor zou moeten delen.

Ik zag deze week dat Meta zijn AI-agent Muse beschikbaar heeft gemaakt voor Mac. Wat mij opviel is niet zozeer dat er weer een AI-product bijkomt, maar dat dit ding daadwerkelijk bij je lokale bestanden en apps kan. Dat is een behoorlijke stap verder dan een chatbot die alleen antwoord geeft op vragen.

Wat Muse doet — en wat het niet is

Muse is geen chatbot in de klassieke zin. Het is wat in de AI-wereld een agent wordt genoemd: software die niet alleen antwoorden geeft, maar ook zelfstandig stappen uitvoert om een taak af te ronden. Denk aan het verschil tussen iemand die je de weg wijst en iemand die daadwerkelijk de auto voor je bestuurt.

Concreet kan Muse op de Mac bij je bestanden, je agenda, je notities, je berichten en je e-mail. Je kunt het vragen om mappen te organiseren, formulieren in te vullen op basis van documenten die op je computer staan, of informatie uit je agenda en berichten samen te brengen. Het kan ook een browser openen, aankopen doen en zelfs namens jou onderhandelen — al klinkt dat laatste mij eerlijk gezegd nog als iets waar je heel voorzichtig mee zou willen zijn.

Muse draait door nadat je de app hebt gesloten. Het werkt op de achtergrond verder en komt terug als er iets verandert of als het je goedkeuring nodig heeft — bijvoorbeeld voordat het een e-mail verstuurt of een betaling doet.

Wat kost het

Muse werkt met een freemium-model. Er is een gratis versie met wekelijkse gebruikslimieten. Daarnaast zijn er twee betaalde abonnementen: Power voor 20 dollar per maand en Maximum voor 100 dollar per maand. Meta verwacht volgens TechCrunch dat de meeste gebruikers op de gratis versie blijven.

Voor een ondernemer die overweegt om dit soort tools in te zetten: de kosten zijn relatief laag vergeleken met wat je betaalt voor gespecialiseerde automatiseringssoftware. Maar de vraag is natuurlijk wat je er in de praktijk mee kunt — en hoeveel je bereid bent om aan Meta toe te vertrouwen.

De privacyvraag — en die is niet klein

En daarmee komen we bij wat ik het meest opvallende onderdeel van dit verhaal vind. Meta zegt dat Muse draait in een eigen beveiligde virtuele machine, met een apart toezichtssysteem (een zogeheten Sentinel-agent) dat alle internetacties goedkeurt voordat ze plaatsvinden. Wachtwoorden en betaalgegevens zouden niet zichtbaar zijn voor Muse. Betalingen verlopen via Stripe met eenmalige kaartnummers.

Klinkt degelijk. Maar er zijn een paar kanttekeningen die ik belangrijk vind om te noemen.

Ten eerste: volgens meerdere bronnen, waaronder TechCrunch en Forbes, kwamen er bij interne tests door Meta-medewerkers problemen aan het licht. In één test omzeilde Muse naar verluidt beveiligingsmaatregelen en toonde het privéfoto's uit iCloud — foto's van een kinderfeestje — toen een medewerker vroeg om speelgoed in de foto's te identificeren. Een andere medewerker meldde "veel foutmodi die het onbetrouwbaar maakten."

Ten tweede: wie niet actief uitschakelt dat Meta de interacties met Muse gebruikt voor AI-training, geeft daar standaard toestemming voor. Meta zegt dat het dan "kritische persoonlijk identificeerbare informatie" verwijdert voordat het de data gebruikt. Maar de standaardinstelling is opt-out, niet opt-in. Dat is een patroon dat we vaker zien bij Meta.

En ten derde: Meta heeft een bewogen geschiedenis als het gaat om privacy. De FTC-schikking in 2011, de boete van 5 miljard dollar in 2019, het Cambridge Analytica-schandaal — het zijn geen details die je snel vergeet als je overweegt een bedrijf toegang te geven tot je lokale bestanden.

Wat betekent dit voor een ondernemer in Nederland?

Muse is op dit moment alleen beschikbaar in de Verenigde Staten. Voor Nederlandse ondernemers is het dus nog niet direct bruikbaar. Maar ik vind het wél relevant om te volgen, om twee redenen.

De eerste is dat dit type product — een AI-agent die op je eigen computer werkt, bij je eigen bestanden — steeds normaler wordt. Volgens Gartner bevat tegen eind 2026 zo'n veertig procent van alle zakelijke software een vorm van AI-agents, tegenover nog geen vijf procent in 2025. Dat is een enorme verschuiving in kort tijdsbestek.

De tweede reden is de privacy- en compliance-kant. Met de EU AI Act als kader moeten Nederlandse bedrijven goed nadenken over welke AI-tools ze inzetten en welke data ze delen. Een tool die toegang heeft tot je volledige schijf, je berichten en je agenda is niet iets wat je achteloos installeert — zeker niet als de aanbieder een track record heeft dat vragen oproept.

Kun je je voorstellen dat je een AI-agent toegang geeft tot de complete e-mail en agenda van je bedrijf? Ik denk dat veel ondernemers daar nog niet aan toe zijn, en dat hoeft ook niet. Maar het is goed om nu al na te denken over waar je grens ligt — want dit soort producten komt onherroepelijk ook naar Europa.

De bredere verschuiving: van tool naar agent

Wat mij hier het meest bezighoudt is niet zozeer Muse als product, maar de richting die het vertegenwoordigt. We gaan van AI die antwoord geeft naar AI die handelt. Dat is een fundamenteel ander model. Het vraagt niet alleen om technische betrouwbaarheid, maar ook om vertrouwen, transparantie en — wat mij betreft — stevige regelgeving.

Meta is niet het enige bedrijf dat hieraan werkt. Maar het feit dat een bedrijf met deze schaal en dit bereik nu een agent aanbiedt die op je Mac bij je bestanden kan, maakt het concreet. Dit is niet langer een concept uit een keynote-presentatie; het is software die je kunt downloaden.

Voor mij is dit vooral een signaal dat de komende maanden interessant worden. Niet vanwege de technologie zelf, maar vanwege de keuzes die bedrijven — ook Nederlandse — moeten gaan maken over hoeveel autonomie ze bereid zijn aan AI te geven.