Codex stelt nu je volgende opdracht voor — jij drukt op Tab

TL;DR

• Wat: OpenAI's Codex kan sinds 9 oktober 2026 je volgende bericht aan de AI-agent voorspellen — je drukt op Tab om het over te nemen.
• Waarom relevant: De interactie verschuift van zelf typen naar beoordelen en goedkeuren, en dat patroon gaat verder dan alleen code.
• Wat je ermee kunt: Volg hoe 'goedkeuren in plaats van schrijven' zich ontwikkelt als interactiemodel — het raakt straks ook niet-technische AI-tools.

Ik stuitte gisteren op een tweet van @Joshua_WD over een nieuwe functie in OpenAI's Codex: de tool stelt nu zelf voor wat je volgende opdracht aan de AI-agent zou moeten zijn. Je drukt op Tab, past het eventueel aan, en stuurt het door. Dat klinkt als een klein gemak, maar wat mij opvalt is de verschuiving die erachter zit.

Wat is er precies veranderd?

OpenAI noemt de functie composer predictions. Het werkt als volgt: nadat Codex klaar is met een taak, verschijnt er een suggestie in het invoerveld — een soort voorspelling van wat je logische vervolgvraag zou zijn. Druk je op Tab, dan wordt die suggestie overgenomen in het tekstvak. Je kunt het bericht nog aanpassen voordat je het verstuurt. Accepteren is dus niet hetzelfde als verzenden.

De functie is beschikbaar als bèta voor gebruikers met een persoonlijk ChatGPT Pro-abonnement, in de Codex desktop-app. Het werkt in lokale en SSH-threads met de modellen GPT-6 Astra en GPT-6.1 Sol. Tijdens de bèta kost het genereren van suggesties niets extra — pas als je het bericht daadwerkelijk verstuurt, tellen de reguliere kosten.

Eén beperking die ik belangrijk vind om te noemen: de voorspellingen gebruiken alleen de context van het huidige gesprek. Ze halen geen herinneringen op, geen gegevens uit gekoppelde apps, en ze verschijnen niet na elke reactie.

Van schrijven naar goedkeuren

Dit is het punt waarop ik even bleef hangen. Tot nu toe was de standaardinteractie met een AI-agent: jij bedenkt wat je wilt, je typt het, je stuurt het. Met composer predictions draait dat om. De agent denkt mee over wat de volgende stap zou moeten zijn, en jij beoordeelt of dat klopt.

Stel dat je als ondernemer werkt met een AI-tool die je administratie verwerkt. In plaats van dat jij elke keer opnieuw moet nadenken over de juiste vraag of opdracht, stelt de tool voor: "Zal ik nu de btw-aangifte klaarzetten op basis van deze facturen?" Jij zegt ja of nee, of past het aan.

Dat is een fundamenteel ander model. Je gaat van instructies geven naar instructies beoordelen. En dat tweede is voor veel mensen makkelijker — mits je snapt wat je goedkeurt.

Wat leest de AI mee?

Een logische vraag, zeker voor ondernemers die met vertrouwelijke gegevens werken. Volgens de documentatie van OpenAI gebruikt de voorspelling uitsluitend wat al in het huidige gesprek staat. Geen externe bronnen, geen eerder opgeslagen herinneringen, geen data uit gekoppelde diensten.

Dat klinkt geruststellend, maar het roept ook vragen op. Want als je in een gesprek al bedrijfsgevoelige informatie hebt gedeeld — denk aan financiële gegevens, klantinformatie, of interne processen — dan is dat wél de context waarop de suggestie wordt gebaseerd.

Ik denk dat het verstandig is om bij elke AI-tool die je gebruikt bewust te zijn van wat je in een gesprek stopt. Niet omdat deze functie per se onveilig is, maar omdat het een extra laag is waarin jouw input wordt verwerkt.

Wat kost het?

Tijdens de bèta is het genereren van suggesties gratis. Dat is opvallend, want normaal gesproken kost elke interactie met een AI-model rekenkracht en dus geld. OpenAI geeft aan dat de voorspellingen geen Codex-limieten of -credits gebruiken. Alleen wanneer je een voorgesteld bericht daadwerkelijk verstuurt, gelden de normale tarieven.

De functie staat standaard aan voor gebruikers die ervoor in aanmerking komen. Wil je het uitzetten, dan kan dat via Instellingen → Algemeen → Composer → Voorspellingen tonen. Dat is een detail dat ik waardeer — het is geen verplichting.

Wel is het goed om te beseffen dat "gratis tijdens de bèta" niet hetzelfde is als "blijft gratis". Het is gebruikelijk dat nieuwe AI-functies in eerste instantie zonder meerkosten worden aangeboden om adoptie te stimuleren, en later onderdeel worden van een betaald plan.

Waarom dit verder gaat dan een codeertool

Codex is primair een tool voor softwareontwikkelaars. Maar het interactiepatroon dat hier ontstaat — de AI stelt voor, jij keurt goed — is iets dat ik verwacht breder te zien verschijnen. Denk aan e-mailtools die niet alleen een antwoord opstellen, maar ook voorstellen welk bericht je daarna zou moeten sturen. Of aan projectmanagementtools die na afronding van een taak de volgende logische stap suggereren.

Kun je je voorstellen wat dit betekent als je dagelijks met vijf verschillende tools werkt? In plaats van vijf keer zelf de volgende actie te bedenken, beoordeel je vijf voorstellen. Dat kan enorm tijdbesparend zijn — maar het vereist ook dat je scherp blijft op wat je goedkeurt. Want een suggestie die er logisch uitziet, is niet per definitie de juiste.

Wat mij betreft zit daar de kern: het gemak van goedkeuren mag niet leiden tot automatisme. De waarde van deze functies hangt af van een gebruiker die kritisch blijft kijken.

Een verschuiving om in de gaten te houden

Voor mij is dit vooral een signaal dat de interactie tussen mens en AI aan het verschuiven is. We bewegen van een model waarin je moet weten wat je wilt vragen, naar een model waarin de AI anticipeert op je volgende stap. Dat maakt AI-tools toegankelijker — je hoeft minder te formuleren — maar het verandert ook de vaardigheid die je nodig hebt. Niet meer: "Hoe stel ik de juiste vraag?" Maar: "Is dit voorstel goed genoeg om te accepteren?"

Die verschuiving is niet spectaculair. Geen groot nieuws. Maar het is wel het soort verandering dat zich opbouwt — eerst bij ontwikkelaars, daarna bij kenniswerkers, en uiteindelijk bij iedereen die dagelijks met AI-tools werkt. Het is de moeite waard om dat in de gaten te houden.