Anthropic laat Claude onderzoek doen in een echt biologielab

Anthropic laat Claude onderzoek doen in een echt biologielab

TL;DR

  • Wat: Anthropic heeft een biologisch laboratorium waar AI-model Claude een nieuw enzymsysteem ontdekte — maar alle labwerk wordt door mensen gedaan.
  • Waarom relevant: Dit laat zien hoe AI steeds vaker als onderzoekspartner opduikt, ook in fysieke processen — een patroon dat naar meer sectoren overwaait.
  • Wat je ermee kunt: Stel jezelf de vraag: in welk onderdeel van jouw bedrijf zou AI het denkwerk kunnen doen, terwijl mensen de uitvoering behouden?

Ik viel deze week over een bericht van TechCrunch dat me aan het denken zette. Anthropic — het bedrijf achter AI-model Claude — blijkt een echt biologisch laboratorium te runnen in de Bay Area. Niet virtueel, maar met pipetten, reageerbuisjes en menselijke wetenschappers. En daar is iets opvallends uit gekomen.

Wat heeft Claude gevonden?

Claude identificeerde een tot nu toe onbekend enzymsysteem in het DNA van bacteriofagen — dat zijn virussen die bacteriën infecteren. Het systeem heet ART, voluit array-associated reverse transcriptases. Het bestaat uit drie onderdelen: een reverse transcriptase-enzym, een begeleidend gen, en een opvallend patroon van herhaalde DNA-sequenties.

Dat laatste klinkt misschien abstract, maar die herhalingen lijken op de structuur achter CRISPR — de technologie waarmee wetenschappers DNA kunnen knippen en bewerken. Feng Zhang, een van de pioniers achter CRISPR aan het MIT, noemde het volgens Anthropic "een spannend voorbeeld van hoe AI-agents kunnen bijdragen aan biologische ontdekkingen".

Wat ik hier interessant vind: het onderliggende enzym was al eerder gesignaleerd in eerder onderzoek, onder meer gerelateerd aan werk van Stanford University. Maar Claude was volgens Anthropic de eerste die het complete systeem herkende — inclusief die herhalende DNA-patronen en een extra eiwit waarvan de functie nog onbekend is. Of dat klopt, zal de wetenschappelijke gemeenschap moeten bevestigen. Stanford-onderzoekers publiceerden dit jaar in Science over een verwant systeem (DRT3), wat laat zien dat dit onderzoeksveld al langer in beweging is.

950 agents, 21 uur, nul labwerk

De cijfers zijn het vermelden waard. Claude zette zo'n 950 AI-agents in die samen 21 uur werkten en ongeveer 210 miljoen tokens verwerkten. Ze doorploegden rond de 200.000 reverse transcriptases uit bestaande databases, brachten dat terug naar 3.500 kandidaten, en selecteerden uiteindelijk 20 veelbelovende systemen. Eén agent pikte het opvallende herhalende DNA-patroon op.

Maar — en dit is wat mij het meest opvalt — al het fysieke labwerk werd gedaan door menselijke wetenschappers. Anthropic zegt dat letterlijk: "All of the lab work is performed by human scientists." Claude deed het denkwerk: literatuur doorzoeken, patronen herkennen, rapporten schrijven. Mensen deden het handwerk: eiwitten tot expressie brengen, biochemische en structurele analyse uitvoeren.

Kun je je voorstellen wat dit betekent als je het vertaalt naar een ander domein? Stel dat je als ondernemer een AI 200.000 leveranciersprofielen laat doorzoeken om de 20 meest interessante eruit te halen — en dan beslis jij welke je belt.

Waarom "mens in de lus" hier het echte verhaal is

CEO Dario Amodei gaf aan dat Anthropic bewust niet heeft gekozen om Claude autonoom laboratoriumapparatuur te laten aansturen. Hij erkende dat het "misschien zelfs mogelijk" zou zijn, maar dat het niet zonder passende waarborgen zou moeten. Het lab werkt op biosafety-niveau 1 en 2 — dat betekent: geen menselijke ziekteverwekkers, relatief laag risico.

Ik vind het eerlijk gezegd opmerkelijk dat Anthropic hier zo expliciet over is. Amodei heeft eerder bioterrorisme als een van zijn grootste zorgen rondom AI benoemd. Het feit dat hetzelfde bedrijf nu wél een biologielab runt, maar tegelijk benadrukt dat mensen in elke stap betrokken blijven, zegt iets over hoe ze de balans proberen te vinden tussen mogelijkheden en risico's.

Dat is overigens geen garantie dat het altijd zo blijft. Het is een momentopname. Maar als signaal vind ik het waardevol.

Wat betekent dit voor ondernemers?

Je hoeft geen biologielab te hebben om hier iets van te leren. Wat Anthropic laat zien, is een werkwijze die breder toepasbaar is:

  1. AI doet het zoek- en denkwerk. Claude doorzoekt enorme hoeveelheden data, herkent patronen en stelt kandidaten voor.
  2. Mensen beoordelen en voeren uit. Wetenschappers beslissen welke kandidaten naar het lab gaan en doen het fysieke werk.
  3. De combinatie levert meer op dan beide apart. Geen mens had 200.000 databases in 21 uur doorzocht. Geen AI had het labwerk zelf kunnen doen.

Dit patroon — AI als onderzoeksassistent, mens als beslisser en uitvoerder — is niet beperkt tot de wetenschap. Stel dat je een groothandel runt en je wilt uitzoeken welke producten in een nieuw seizoen kansrijk zijn. Of je hebt een adviesbureau en je wilt honderden beleidsdocumenten screenen voor relevante passages. Het principe is hetzelfde: laat AI het zware zoekwerk doen, houd zelf de regie.

Een kanttekening bij de claims

Ik wil wel eerlijk zijn: Anthropic is hier zowel onderzoeker als communicator. Ze publiceren hun eigen ontdekking, op hun eigen blog, met hun eigen AI als middelpunt. Dat maakt het niet onwaar, maar het is goed om te beseffen dat onafhankelijke wetenschappelijke validatie nog moet volgen. De positieve reactie van Feng Zhang is bemoedigend, maar peer review is een ander verhaal.

Voor context: Anthropic geeft zelf aan dat Claude inmiddels 26% van het eigen R&D-werk leidt en verantwoordelijk is voor meer dan 80% van de code die aan hun systemen wordt toegevoegd. Het bedrijf zet dus fors in op hun eigen AI — wat ze zeggen over Claude's capaciteiten is ook een verhaal dat ze aan investeerders en klanten vertellen.

Een korte reflectie

Wat mij bijblijft uit dit verhaal is niet zozeer de ontdekking zelf — hoe fascinerend ook — maar het principe erachter. AI die miljoenen datapunten doorzoekt en patronen herkent die mensen missen. Mensen die vervolgens beslissen wat ermee gebeurt. Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar het is precies het model waar ik denk dat veel ondernemers de komende jaren mee te maken krijgen. Niet omdat ze een lab openen, maar omdat het zoek- en analysewerk in vrijwel elke sector enorm aan het verschuiven is.

Voor mij is dit vooral een signaal dat de vraag niet meer is óf AI een rol speelt in kenniswerk, maar hoe je als ondernemer bepaalt waar jij in de lus blijft zitten — en waar je dat bewust wilt.

80% van de AI-projecten haalt productie nooit.

Ik bouw de 20% — van prototype naar draaiend systeem, binnen weken.