Anthropic wil oprichters meerderheid van stemrecht geven

TL;DR

• Wat: Anthropic vraagt aandeelhouders om zeven oprichters gezamenlijk 50,1% stemrecht te geven, ondanks dat zij elk slechts circa 2% van de aandelen bezitten.
• Waarom relevant: de governance van AI-bedrijven bepaalt wie er beslist over de technologie waar jouw bedrijf straks van afhankelijk is.
• Wat je ermee kunt: bij de keuze van AI-leveranciers ook kijken naar hoe het bedrijf erachter bestuurd wordt — niet alleen naar het product.

Ik viel vanochtend over een bericht van TechCrunch: Anthropic — het bedrijf achter Claude, het AI-model dat ik zelf dagelijks gebruik — vraagt zijn aandeelhouders om een bestuursstructuur goed te keuren die de zeven oprichters samen 50,1% van het stemrecht geeft. Dat is opmerkelijk, want diezelfde oprichters bezitten elk maar zo'n 2% van het bedrijf. Ik vind het de moeite waard om hier even bij stil te staan, want dit gaat niet alleen over beursgangen en aandelenklassen — het gaat over wie er straks de koers bepaalt van een van de belangrijkste AI-bedrijven ter wereld.

Wat er precies op tafel ligt

CEO Dario Amodei en zijn zes medeoprichters zouden een speciale aandelenklasse krijgen — zogeheten "supervoting shares" — die hen samen een meerderheid van het stemrecht geven bij de meeste bedrijfsbeslissingen. Dat klinkt misschien als een technisch detail, maar het betekent in de praktijk dat deze zeven mensen het laatste woord hebben over strategie, overnames en de koers van het bedrijf.

Er zitten wel voorwaarden aan. Ten minste drie oprichters moeten een minimaal belang behouden, anders vervalt de constructie. En er is één belangrijke uitzondering: de benoeming van bestuursleden valt er grotendeels buiten. Dat blijft het domein van de zogenoemde Long-Term Benefit Trust.

Wat mij opvalt: de supervoting-aandelen dragen geen extra economische waarde. De oprichters verdienen er niet méér mee — ze krijgen er alleen zeggenschap mee. Dat is een subtiel maar belangrijk verschil met wat je bij sommige andere techreuzen ziet.

De Long-Term Benefit Trust als tegenwicht

Anthropics bestuursmodel is ongebruikelijk in de techwereld. Het bedrijf is een zogeheten Public Benefit Corporation — een rechtsvorm die zegt dat het bedrijf niet alleen voor aandeelhouders werkt, maar ook voor een breder maatschappelijk belang. Daarbovenop hebben ze een onafhankelijk orgaan in het leven geroepen: de Long-Term Benefit Trust (LTBT).

Deze trust bestaat uit vijf financieel onafhankelijke leden die het recht hebben om een meerderheid van de zeven bestuurszetels te benoemen. Onder de huidige leden zitten namen als Ben Bernanke, voormalig voorzitter van de Amerikaanse centrale bank, en Richard Fontaine, CEO van het Center for a New American Security. Dat zijn geen technologiemannen — het zijn mensen met een achtergrond in beleid en publiek bestuur.

Met de nieuwe structuur zouden de oprichters drie van de zeven bestuurszetels krijgen, in plaats van de huidige twee. De trust behoudt de meerderheid. Het idee is dat er een balans ontstaat: oprichters houden operationele controle, terwijl een onafhankelijk orgaan toezicht houdt op de lange termijn.

Ik vind dat een interessante constructie. Het is niet puur foundercontrol à la Mark Zuckerberg bij Meta, waar één persoon alles kan beslissen. Maar het is ook geen gewone beursgenoteerde onderneming waar aandeelhouders via stemrecht direct invloed uitoefenen.

Waarom dit vergelijkbaar is met Palantir — en waarom niet

Meerdere bronnen vergelijken Anthropics aanpak met die van Palantir, het data-analysebedrijf dat ook een speciale stemrechtstructuur voor oprichters hanteert. De vergelijking gaat deels op: in beide gevallen houden oprichters met een relatief klein economisch belang toch een meerderheid van het stemrecht.

Maar er zijn verschillen. Bij Anthropic gaat het om een collectief van zeven mensen, niet om één dominante oprichter. En de aanwezigheid van de Long-Term Benefit Trust voegt een laag toe die bij Palantir niet bestaat.

Institutionele beleggers zijn overigens niet per se enthousiast over dit soort constructies. De Council of Institutional Investors — een invloedrijke belangengroep — pleit al langer voor zogeheten "sunset clauses": tijdslimieten van maximaal zeven jaar, waarna het extra stemrecht automatisch vervalt. Of Anthropic zo'n clausule opneemt, is op dit moment niet duidelijk uit de beschikbare bronnen.

Wat betekent dit voor jou als ondernemer?

Je denkt misschien: leuk verhaal, maar wat heb ik eraan? Ik denk dat dit relevanter is dan het op het eerste gezicht lijkt.

Stel dat je als ondernemer kiest voor een AI-platform — voor klantenservice, voor interne processen, voor productontwikkeling. Dan maak je jezelf deels afhankelijk van de koers die het bedrijf achter dat platform vaart. Wie bepaalt of de prijzen stijgen? Wie beslist of jouw sector prioriteit krijgt? Wie trekt de grens bij wat het model wel en niet mag doen?

Bij een bedrijf als Anthropic worden die beslissingen straks genomen door een kleine groep oprichters met meerderheidsstemrecht, onder toezicht van een onafhankelijke trust. Bij andere AI-bedrijven liggen die verhoudingen anders. Dat hoeft niet goed of slecht te zijn, maar het is wel iets om bewust van te zijn.

Kun je je voorstellen dat je een belangrijke leverancier kiest zonder te weten wie er bij dat bedrijf echt aan de knoppen zit? Bij een cateraar of een transportbedrijf zou je dat misschien niet doen. Bij een AI-leverancier die steeds dieper in je bedrijfsprocessen verweven raakt, is het minstens zo relevant.

De context: een beursgang van mogelijk historische omvang

Deze stemrechtstructuur staat niet op zichzelf. Anthropic heeft in juni 2026 vertrouwelijke IPO-documenten ingediend bij de SEC, de Amerikaanse beurstoezichthouder. Volgens meerdere bronnen wordt er gesproken over een beurswaarde van 965 miljard tot mogelijk 2 biljoen dollar. Het omzetcijfer lag in juli 2026 op een run rate van 65 miljard dollar.

Als die cijfers kloppen — en ik moet zeggen: bij dit soort bedragen voeg ik altijd een slag om de arm toe — dan zou dit een van de grootste beursgangen ooit worden. De stemrechtstructuur is in dat licht te zien als een poging van de oprichters om grip te houden op een bedrijf dat in razend tempo groeit.

Opvallend detail uit de berichtgeving: Anthropic zou in het IPO-prospectus "AI backlash" expliciet als risicofactor benoemen. Dat is eerlijk, en het zegt iets over hoe het bedrijf naar de toekomst kijkt.

Afsluitende gedachte

Voor mij is dit vooral een signaal dat de AI-industrie volwassen aan het worden is — inclusief alle governance-vraagstukken die daarbij horen. De vraag wie er beslist over de richting van AI-technologie is niet abstract. Het raakt aan productkeuzes, prijsbeleid, veiligheidsstandaarden en de mate waarin klanten — ook Nederlandse ondernemers — gehoord worden.

Ik vind het eerlijk gezegd best bijzonder dat een bedrijf met een waardering van honderden miljarden ervoor kiest om een onafhankelijke trust onderdeel te maken van zijn bestuursstructuur. Of dat in de praktijk werkt zoals het op papier staat, zal moeten blijken. Maar het is in ieder geval een andere aanpak dan we gewend zijn uit Silicon Valley.